"Ik ben 43 en heb mijn financiële zekerheid veiliggesteld"

Erwan is 43 en heeft zijn pensioen al gefinancierd. Zijn aanpak? Een vastgoedinvestering in het centrum van Brussel, en talloze uren schuren, schilderen en ander klussenwerk, in het begin van zijn carrière.

Hoe bent u begonnen te investeren in vastgoed?

Ik was 27, had een goed loon en vroeg me af wat ik moest doen met het inkomen dat ik op dat moment niet nodig had. Ik besloot te investeren in vastgoed.

Ik trok naar een reeks bankiers met mijn stralendste glimlach en tientallen rekenbladen. Ze lachten me allemaal uit, op één na. Ik kon investeren in een gebouw in het centrum van Brussel. De waarde ervan is in zestien jaar met drie en een half vermenigvuldigd, dankzij mijn Franse landgenoten die zich in het centrum van Brussel vestigen.

Als ik morgen verkoop, is mijn pensioen zeker veiliggesteld, maar ik nam een risico: ik heb drie jaar lang in mijn eentje gerenoveerd. Ik was geen klusser, laten we zeggen dat ik het geworden ben. Terwijl mijn vrienden festivals afliepen, stond ik aan het werk.

Ik had een reden nodig om mijn avonden en weekends te vullen met vloeren schuren en plafonds schilderen: ik hield van het idee om sociale en morele waarde te creëren, om huurders samen te brengen die mee Europa bouwen. Mijn huidige huurders, die de leeftijd hebben die ik toen had, kunnen niet meer doen wat ik deed. Vastgoed in Brussel biedt niet meer dezelfde vooruitzichten. Misschien zouden ze het ook niet willen doen. Ik heb, dat is duidelijk, een deel van mijn jeugd uitgesteld.

Klimaatverandering is vandaag de grootste bedreiging voor een vastgoedinvestering. Beleggers moeten zich aanpassen aan politieke beslissingen en een leefbare woning blijven aanbieden.

Wat is uw financiële opleiding?

Ik heb altijd vlot met geld als instrument kunnen omgaan en met het opbouwen van projecten. Tijdens mijn hogere studies koos ik voor economie en financiën.

In die wereld leerde men mij een sprinter te zijn. Niemand vertelde me echter dat er een langeafstandsloop op mij wachtte, een marathon om precies te zijn: 42 jaar bijdragen, op zijn minst.

Wat heeft u met uw eerste loon gedaan?

Ik ging pakken van Hugo Boss kopen in een fabrieksoutlet in Stuttgart. Pakken waren verplicht in mijn eerste professionele omgeving.

Toen ik mijn nieuwe kostuumjasje binnenstebuiten keerde, dat als lokaal gemaakt werd verkocht, zag ik het label: Made in Romania! Dat schokte me en bracht me, enkele jaren en omwegen later, ertoe om me in te zetten voor sociale projecten in Roemenië.