In juni 2026 lanceerde Easyvest zijn grote enquête over de Belgen en geld. Een van de vragen die daarbij aan bod kwam: op hoeveel schat u de prijs van geluk, in kapitaal en in inkomen? In deze zomerreeks onthullen wij u enkele van de antwoorden, samen met het verhaal erachter. In september onthullen wij het volledige overzicht van de prijs van geluk voor de Belgen!
Adrien, midden dertig, bepaalt de prijs van geluk in inkomen op 7.000€ en in kapitaal op 1.500.000€. Tegenover die cijfers vindt hij dat hij “meer dan comfortabel zijn brood verdient”, het resultaat van zijn studies en jaren ervaring. Een blik op zijn langetermijnvisie.
Een deel van wat ik heb opgebouwd, komt door mijn eigen inzet. Mijn studies en de ervaring die ik daarna opbouwde, zorgden voor een goed loon waarvan ik een deel kon beleggen. Een ander deel houdt verband met het overlijden van mijn vader, toen ik nog studeerde. Door dat verlies erfde ik veel vroeger dan de meeste mensen. Ik heb dat kapitaal niet aangeraakt tijdens mijn studies, noch aan het begin van mijn loopbaan. Het liet me toch toe om op mijn 28e een appartement te kopen en sneller te starten in het leven dan anderen. Op dit moment overtreft mijn financiële situatie alles wat ik had kunnen verwachten.
Als zelfstandige dertiger beleg ik zelf, met de blik op lange termijn. Aan mijn generatie is vaak genoeg gezegd dat we onze beleggingen zelf in handen moeten nemen, in plaats van te rekenen op de Belgische staat voor ons pensioen.
De beurs vormt een groot deel van mijn vermogen. Het is een renderende belegging op lange termijn en vraagt weinig tijd. Met ETF's, fondsen die een brede mand aandelen volgen, kost het me zowat vijf minuten per maand. Gezien mijn leeftijd heb ik de tijd om minstens dertig jaar vooruit te kijken, en maak ik me niet te veel zorgen over toekomstige beursdalingen. Zoals vaak wordt gezegd: risico's nemen is riskant op korte termijn, maar op lange termijn is het grootste risico net geen risico nemen. Dat geldt des te meer in de huidige inflatoire context.
Ik stel mezelf wel vragen: blijven de rendementen uit het verleden, zo'n 7-8% per jaar op lange termijn, een goede leidraad voor de toekomst? Of moeten we rekening houden met een lager rendement, gezien de zwakke demografie, de aan de gang zijnde de-globalisering en het herleven van geopolitieke conflicten? Toch geloof ik dat de beurs op zijn minst rendementen boven de inflatie zal blijven leveren. Vastgoed is een andere manier om vermogen te beschermen en te laten groeien. Dat gezegd zijnde, is het minder passief dan de beurs en brengt het andere nadelen met zich mee. Het bedrag dat nodig is voor één pand ligt hoog, wat tot concentratie leidt, de liquiditeit is lager, en er zijn operationele risico's zoals leegstand, wanbetaling en schade.
Het grootste risico dat ik op langere termijn zie, is dat we altijd een wereld van economische groei hebben gekend, gebouwd op een groeiende bevolking. Dat is vandaag niet meer het geval, en niet alleen in Europa.
In België gaan de babyboomers met pensioen, en bereikt de verhouding tussen actieven en niet-actieven een dieptepunt. Welke impact die demografische evolutie op de economie zal hebben, is een grote vraag. Ik heb het antwoord niet, maar ik zie er veel mogelijke gevolgen van voor het bbp, de begroting, de Belgische gezondheidszorg en de toekomstige beursrendementen.
Hoewel ik toen nog een tiener was, heeft de crisis van 2008 een sterke indruk op me nagelaten. Ik vond het fascinerend hoe een Amerikaanse hypotheekcrisis zulke verregaande economische en wereldwijde gevolgen kon hebben. Die interesse voor economie zette me aan om handelsingenieur te studeren. Op mijn 18e opende ik ook een rekening bij een online broker, om zelf te experimenteren met beleggen in aandelen, gelukkig met kleine bedragen. Vandaag werk ik in corporate finance, met nog steeds een uitgesproken interesse voor economische vraagstukken en de werking van de financiële markten.