Antoine Bouvy
13 Feb 2026
Meerwaardebelasting: wat betekent dit voor Belgische beleggers met een inkomstenportefeuille?
De nieuwe meerwaardebelasting baart veel Belgische beleggers zorgen, vooral wie vandaag al leeft of in de toekomst wil leven van een Inkomstenportefeuille. De centrale vraag is eenvoudig, maar cruciaal: ondermijnt de invoering van de meerwaardebelasting van 10% de langetermijnstrategie van een inkomstenportefeuille die belegt in kapitaliserende ETF’s? Voor de meeste Belgische beleggers die leven van een inkomstenportefeuille blijft de impact van de meerwaardebelasting echter beperkt. Die impact hangt vooral af van het bedrag van de rente en van de groei van de portefeuille, en veel minder van het startkapitaal.
Hoe werkt de nieuwe meerwaardebelasting in België?
In België heeft de regering beslist om vanaf 2026 een belasting van 10% in te voeren op de meerwaarden die particulieren realiseren bij de verkoop van financiële activa, zoals aandelen, obligaties, fondsen en ETF’s. Enkel effectief gerealiseerde meerwaarden bij een verkoop of terugkoop worden belast. Latente meerwaarden blijven onbelast zolang er geen verkoop plaatsvindt.
De hervorming voorziet in een jaarlijkse basisvrijstelling van 10.000€ aan meerwaarden per Belgische belastingplichtige, die bovendien geïndexeerd wordt. Dit bedrag kan, onder bepaalde voorwaarden, geleidelijk oplopen tot 15.000€ wanneer gedurende meer dan vijf opeenvolgende jaren geen meerwaarden worden gerealiseerd. Zo worden kleine en middelgrote beleggers met een langetermijnvisie gedeeltelijk beschermd.
Tegelijk blijven de bestaande regels van toepassing. Zo blijft de zogenaamde ‘Reynders-taks’ bestaan, die een belasting van 30% heft op de meerwaarde van het obligatiegedeelte van bepaalde fondsen en obligatie-ETF’s. Daarnaast blijft ook de roerende voorheffing van 30% gelden op de meeste dividenden.
Wat is een inkomstenportefeuille?
Een inkomstenportefeuille of renteportefeuille is een beleggingsportefeuille die zo is opgebouwd dat ze een regelmatig inkomen genereert, bijvoorbeeld 1.000€ per maand als aanvulling op het wettelijk pensioen.
Er bestaan twee mogelijkheden om zo’n rente te genereren:
- Via distribuerende ETF’s of fondsen: de dividenden die door de fondsen worden uitgekeerd, vormen rechtstreeks de rente.
- Via kapitaliserende ETF’s of fondsen: de dividenden worden automatisch herbelegd in het fonds, terwijl de rente wordt gerealiseerd door op regelmatige basis delen van de portefeuille te verkopen.
In dit artikel focussen we bewust op kapitaliserende ETF’s. Dat is ook de keuze die Easyvest maakt voor renteportefeuilles. Bij dit type belegging kan een meerwaardebelasting van toepassing zijn wanneer een deel van de portefeuille wordt verkocht om de rente te genereren. De impact van deze belasting van 10% blijft echter beperkter dan die van een roerende voorheffing van 30% op financiële inkomsten uit distributies. Dat benadrukt het fiscale voordeel van kapitaliserende ETF’s. Bovendien wordt dit voordeel verder versterkt door de jaarlijkse vrijstelling van 10.000€.
Easyvest heeft voor deze fiscaal optimale aanpak gekozen omdat de impact van een meerwaardebelasting van 10% lager blijft dan die van een roerende voorheffing van 30% op financiële inkomsten uit distributies. Dit voordeel wordt bovendien versterkt door de jaarlijkse vrijstelling van 10.000€.
De rente en het groeipercentage staan centraal, niet het startkapitaal!
Eén belangrijk punt om in gedachten te houden: de impact van de meerwaardebelasting op een renteportefeuille hangt in de eerste plaats af van twee factoren:
- de grootte van de rente in verhouding tot de portefeuille,
- het gemiddelde groeipercentage van de portefeuille op lange termijn.
Het absolute vermogen is minder belangrijk dan het aandeel aan meerwaarden dat men elk jaar realiseert om de rente te financieren. Wanneer U een gematigde rente opneemt uit een portefeuille die op een redelijk tempo groeit, blijft het gerealiseerde deel aan meerwaarden jarenlang onder de vrijstellingsdrempel van 10.000€. Dat beperkt de fiscale impact aanzienlijk.
De drie onderstaande scenario’s illustreren deze logica aan de hand van concrete cijfers.
Scenario 1: een gematigde portefeuille met 5% jaarlijkse groei
In een eerste scenario beschikt de belegger over een kapitaal van 1.000.000€, belegd in een gediversifieerde Easyvest-portefeuille met risicoprofiel 5, een zogenaamd ‘medium’ profiel met 50% aandelen en 50% obligaties. Het verwachte gemiddelde jaarlijkse rendement bedraagt 5%. De belegger wenst in dit geval een jaarlijkse rente van 24.000€ op te nemen, ofwel 2.000€ per maand.
In het eerste jaar beperkt het gerealiseerde deel aan meerwaarden zich tot het jaarlijkse rendement, namelijk 5%. Van de 24.000€ die wordt opgenomen, gaat het dus om een zeer beperkt bedrag dat ruim onder de jaarlijkse vrijstelling van 10.000€ blijft.
Het is belangrijk om te begrijpen dat men bij het opnemen van een rente uit een kapitaliserende portefeuille niet louter “de meerwaarde opneemt”, zoals men intuïtief zou kunnen denken. In de praktijk verkoopt men een deel van de deelbewijzen, waardoor men zowel een stuk van het kapitaal als de bijhorende meerwaarde realiseert. In het voorbeeld hier bestaat de opgenomen rente van 24.000€ in werkelijkheid uit 22.800€ kapitaal en slechts 1.200€ meerwaarde.
Zolang het gerealiseerde deel aan meerwaarden in het kader van de rente onder de grens van 10.000€ blijft, wordt de rente niet beïnvloed door de meerwaardebelasting. Bij een jaarlijkse rente van 24.000€ wordt deze drempel pas bereikt wanneer de meerwaarde meer dan 41,16% van de totale waarde van de portefeuille vertegenwoordigt, wat neerkomt op ongeveer tien jaar aan renteopnames. Zelfs voorbij die beleggingshorizon blijft de impact van de belasting uiteindelijk zeer beperkt.
Met andere woorden: voor een belegger met een evenwichtig risicoprofiel en een redelijke rente in verhouding tot zijn vermogen, ondermijnt de nieuwe meerwaardebelasting de houdbaarheid van die rente op lange termijn niet.
Scenario 2: een dynamischer profiel met 8% groei
In een tweede scenario beschikt de belegger nog steeds over een kapitaal van 1.000.000€ , belegd in een gediversifieerde portefeuille bij Easyvest, maar dit keer met risicoprofiel 8. Het gaat om een dynamische portefeuille die voor 80% uit aandelen en voor 20% uit obligaties bestaat, met een verwachte gemiddelde jaarlijkse opbrengst van 8%. In dit scenario wenst de belegger een hogere jaarlijkse rente op te nemen dan in het eerste scenario, namelijk 36.000€ per jaar, ofwel 3.000€ per maand.
De vrijstellingsdrempel van 10.000€ wordt hier al na vijf jaar bereikt, wat twee keer zo snel is als in scenario 1. Dat is het gevolg van een hoger groeipercentage, waardoor het aandeel aan meerwaarden in de portefeuille sneller toeneemt, maar ook van een hoger opgenomen bedrag, dat automatisch leidt tot een grotere gerealiseerde meerwaarde.
Hoewel de belasting in de tijd sneller begint te spelen, blijft het niveau van de belasting nog steeds redelijk. Zelfs na twintig jaar beleggen en bij een aanzienlijk aandeel aan meerwaarden, zal de jaarlijkse belasting die gepaard gaat met het opnemen van de rente beperkt blijven tot ongeveer 2.000€. Om een rente van 36.000€ te genereren, zal men dus voor ongeveer 38.000€ aan activa moeten verkopen.
De meerwaardebelasting leidt daardoor tot een iets hogere jaarlijkse opname, maar brengt het langetermijn-renteplan niet in het gedrang. In dit scenario wordt de onderliggende logica van een renteplan op basis van een kapitaliserende portefeuille dan ook niet in vraag gesteld.
Scenario 3: een hoge rente van 60.000€ per jaar
In een derde scenario beschikt de belegger nog steeds over een kapitaal van 1.000.000€, opnieuw belegd in een gediversifieerde Easyvest-portefeuille met risicoprofiel 8 (dynamische portefeuille met 80% aandelen en 20% obligaties, met een verwachte gemiddelde jaarlijkse opbrengst van 8%). In dit geval wil de belegger volop van zijn pensioen genieten en neemt hij een jaarlijkse rente van 60.000€ op, ofwel 5.000€ per maand.
De vrijstellingsdrempel van 10.000€ wordt hier al na slechts drie jaar bereikt, wat drie keer sneller is dan in scenario 1. Dit is uitsluitend het gevolg van het hogere opgenomen bedrag, dat mechanisch leidt tot een grotere gerealiseerde meerwaarde.
Hoewel de belasting in dit scenario quasi onmiddellijk van toepassing is, blijft het belastingniveau ook hier redelijk. Zelfs na twintig jaar beleggen en bij een aanzienlijk aandeel aan meerwaarden blijft de jaarlijkse belasting op de opgenomen rente beperkt tot ongeveer 4.000€. Om een rente van 60.000€ te realiseren, volstaat het dan ook om voor ongeveer 64.000€ aan activa te verkopen. De belasting is dus weliswaar niet verwaarloosbaar, maar blijft beperkt in verhouding tot het totale bedrag van de rente.
De conclusie blijft dezelfde als in scenario 2. Zelfs bij een hoge portefeuillegroei en een aanzienlijke rente ondermijnt de invoering van de meerwaardebelasting de onderliggende logica van een renteportefeuille op basis van kapitaliserende ETF’s niet. Ze vermindert de efficiëntie ervan slechts in beperkte mate.
Voordelen en beperkingen van een rente via kapitaliserende ETF’s
We kunnen de voor- en nadelen van een rente die wordt gefinancierd via opeenvolgende verkopen binnen een kapitaliserende ETF, in het kader van de nieuwe meerwaardebelasting, als volgt samenvatten:
Voordelen
- Mildere fiscaliteit: in vergelijking met een portefeuille opgebouwd uit distribuerende ETF’s wordt het gerealiseerde deel aan meerwaarden bij het opnemen van de rente slechts belast aan 10%, tegenover 30% roerende voorheffing op klassieke dividenden. Dat zorgt voor een duidelijke fiscale optimalisatie. Optimale benutting van de vrijstelling: een gematigde rente maakt het mogelijk om lange tijd onder de jaarlijkse vrijstellingsdrempel te blijven, vooral bij evenwichtige risicoprofielen.
- Flexibiliteit: de belegger kan het bedrag van de rente en de timing van de verkopen aanpassen om de realisatie van meerwaarden te spreiden.
- Aansluiting bij passief beheer: de belasting is enkel van toepassing op gerealiseerde meerwaarden, wat een langetermijnstrategie volgens het principe buy & hold aanmoedigt.
Beperkingen en risico’s
- Toegenomen fiscale complexiteit: het wordt noodzakelijk om de aankoop- en verkoopprijzen van ETF’s nauwkeurig op te volgen om de belastbare meerwaarde te bepalen, vaak volgens regels van het type first in, first out (FIFO).
- Risico op wijzigende spelregels: de wetgeving is nog niet volledig gestabiliseerd en kan in de komende jaren evolueren, zowel in strengere als in soepelere zin.
- Klassiek financieel risico: zoals altijd op de beurs zijn rendementen niet gegarandeerd. Ook een renteportefeuille blijft blootgesteld aan de volatiliteit van de markten.
De Easyvest-aanpak voor renteportefeuilles
Bij Easyvest worden renteportefeuilles opgebouwd met kapitaliserende index-ETF’s, wereldwijd gediversifieerd en afgestemd op een risicoprofiel van 0 tot 10. De rente wordt gerealiseerd via geautomatiseerde en regelmatige verkopen, waardoor het aandeel aan gerealiseerde meerwaarden elk jaar onder controle blijft.
In het kader van de nieuwe meerwaardebelasting biedt deze aanpak verschillende troeven:
- Beheer volgens risicoprofiel: van defensief tot dynamisch, waardoor het evenwicht tussen rendement, volatiliteit en fiscaliteit gericht kan worden afgestemd.
- Flexibiliteit in de rente-opname: de mogelijkheid om de rente aan te passen om, waar zinvol, zo goed mogelijk binnen de jaarlijkse vrijstellingszone te blijven.
- Professionele begeleiding: ondersteuning door Wealth Managers die vertrouwd zijn met de nieuwe fiscale regels, als aanvulling op het werk van Uw fiscaal adviseur.
Om na te denken over het renteniveau dat bij Uw situatie past, kan U ook het Easyvest-artikel “Hoeveel heeft U nodig om comfortabel te leven op pensioen?” raadplegen. Daarin wordt uitgelegd hoe U een pensioenbudget vertaalt naar een renteportefeuille die belegt in ETF’s.
Conclusie
Voor een Belgische belegger die leeft van een renteportefeuille met kapitaliserende ETF’s betekent de nieuwe meerwaardebelasting een belangrijke wijziging in het fiscale landschap, maar geen fundamentele breuk met de strategie. In de realistische scenario’s die we hebben geanalyseerd, blijft de fiscale impact gedurende vele jaren beperkt bij een gemiddeld risicoprofiel en blijft ze ook beheersbaar voor dynamischere profielen of hogere rentes.
Het sleutelelement bestaat erin de rente correct af te stemmen op het beschikbare kapitaal en het aanvaarde risico, vast te houden aan een langetermijnaanpak via indexbeleggen en optimaal gebruik te maken van de jaarlijkse vrijstelling op meerwaarden. Met een doordachte planning en professionele begeleiding blijft het mogelijk om de beurs te gebruiken als bron van aanvullend inkomen, terwijl men tegelijk rekening houdt met de nieuwe fiscale spelregels.
FAQ over de meerwaardebelasting in België
Hoe worden meerwaarden in België belast?
Sinds 1 januari 2026 zijn meerwaarden die een particulier realiseert op financiële activa, in het kader van het normaal beheer van zijn privévermogen, onderworpen aan een nieuwe meerwaardebelasting van 10%. Deze belasting is van toepassing op de meeste financiële activa, waaronder beursgenoteerde en niet-beursgenoteerde aandelen, obligaties, fondsen en ETF’s, verzekeringsproducten van tak 21 en tak 23, derivaten en cryptoactiva. Belangrijke pensioenproducten uit de tweede en derde pijler zijn daarentegen expliciet uitgesloten.
De belasting is enkel van toepassing op meerwaarden die worden gerealiseerd vanaf 1 januari 2026. Meerwaarden die vóór 31 december 2025 werden opgebouwd, blijven vrijgesteld. Dat gebeurt ofwel via een “fotografie” van de waarde van de effecten op 31 december 2025, ofwel via overgangsregels die specifiek in de wet zijn vastgelegd.
Hoe kunt U de meerwaardebelasting vermijden?
Het is niet mogelijk om de meerwaardebelasting in België volledig te vermijden wanneer u winsten realiseert op activa die onder het toepassingsgebied ervan vallen. Wel kan u de impact ervan beperken door strikt binnen het wettelijk kader te blijven. Concreet bestaan er verschillende hefbomen:
- De jaarlijkse basisvrijstelling op meerwaarden optimaal benutten, bijvoorbeeld door verkopen te spreiden in de tijd in plaats van in één jaar een zeer grote meerwaarde te realiseren.
- Het bedrag van de rente of de opname aanpassen, zodat het gerealiseerde deel aan meerwaarden zo dicht mogelijk bij de vrijstellingsdrempel blijft.
- Voorrang geven aan producten die niet door de belasting worden geviseerd, zoals bepaalde pensioenproducten uit de tweede en derde pijler.
- Onnodige portefeuillerotaties vermijden door vast te houden aan een langetermijnaanpak.
Deze aandachtspunten blijven algemeen en vervangen geen gepersonaliseerd fiscaal advies. Het doel is dan ook niet om de wet te omzeilen, maar om het vermogen op een efficiënte manier te structureren, met respect voor de geldende regelgeving.
Wat is de Reynders-taks op meerwaarden?
De Reynders-taks is een belasting van 30% die van toepassing is op een deel van de gerealiseerde meerwaarde op bepaalde fondsen en ETF’s met een obligatiecomponent. Concreet geldt dat wanneer een fonds of ETF voor minstens een bepaalde verhouding belegt in obligaties of renteproducten, de meerwaarde die aan dat obligatiegedeelte toe te rekenen is, bij verkoop of terugkoop van de deelbewijzen wordt belast aan een roerende voorheffing van 30%. Deze belasting staat los van de nieuwe meerwaardebelasting van 10% en kan er dus bovenop komen. Ze heeft tot doel de fiscaliteit van deze producten af te stemmen op die van interestinkomsten.